Hey, ik ben Marjolijn
Ik sta voor leiderschap nemen over je eigen leven, jezelf serieus nemen en stoppen met leven op de automatische piloot. Durven kiezen voor een manier van leven die echt bij jou past.
En dat vraagt om innerlijk leiderschap. Niet alleen in je werk, maar in hoe je leeft, hoe je met jezelf omgaat en waar je ja tegen zegt. Trouw worden aan je eigen natuur. Dat is voor mij Untamed leven.
Zelf ben ik een tikje rebels en ga ik met liefde linksaf terwijl iedereen rechtsaf gaat, als ik het gevoel heb dat dat beter bij mij past. Ik neem niet zomaar iets aan omdat het zo hoort of omdat iedereen het doet.
Dat zie je terug in hoe ik leef en werk. In ondernemerschap, geld, natuur, de paarden en de keuzes die ik maak.
HOE HET BEGON
Ik weet hoe het voelt wanneer het gewoon niet klopt. Ik heb er zelf middenin gestaan.
Jarenlang was ik zoekende. Naar wat er van me verwacht werd, wat ik wilde, waar ik voor stond. Wie ik eigenlijk was.
Ik had de papieren. Diverse opleidingen, uiteenlopende banen. Op papier klopte het. Maar ik miste de ziel. Ik kon mijn draai niet vinden in de gebaande paden.
Wat ik wél wist was mijn droom: wonen op een boerderij, in de natuur, tussen de paarden. Dat was mijn kompas. Totdat ik mijn liefde voor paarden combineerde met wat ik van nature altijd al deed: er zijn voor mensen. Daar viel alles samen.
Vandaag hoef ik niet meer te dromen, ik leef het. Op mijn boerderij, met de paarden en mijn partner in crime, Wolter. Deze plek herinnert me er iedere dag aan hoeveel er mogelijk is als je je eigen keuzes serieus neemt en ernaar gaat handelen.
HOE IK WERK
Ik heb geïnvesteerd in mijzelf. Veel. En dat doe ik nog steeds. Het is dé doorbraak geweest om keer op keer trouw te blijven aan mijn eigen natuur en keuzes te maken die echt kloppen.
In de afgelopen jaren heb ik met meer dan 500 mensen gewerkt. Ik heb ze niet alleen begeleid, ik heb ze uitgedaagd. Geen twee sessies waren hetzelfde. Ik werk tailormade, afgestemd op wat jij op dat moment nodig hebt. Ik spiegel, vertraag, en stel vragen die niet te ontwijken zijn. Soms in gesprek, soms in stilte, soms buiten of met de paarden.
Paarden liegen niet. Ze lezen je energie, je lichaamstaal, je hartslag. Zonder oordeel. Ze brengen je bij je gevoel op een manier die met woorden veel moeilijker is.
In mijn werk zie ik steeds hetzelfde gebeuren: op het moment dat iemand zichzelf weer serieus neemt, komt er beweging.
Groeien stopt nooit. Ik ben er niet om je te veranderen. Maar om helder te krijgen wat je eigenlijk al weet en wat het vraagt om daar ook naar te leven. Die stap zet je zelf.
Ik geef je wat je nodig hebt. Niet meer, niet minder.
